Charakterystyka Mefistofelesa
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Nazywany przez Boga "frantem", duch wiecznej przekory - jestem duch, który mówi nie. Pojawia się w utworze w różnych postaciach. Początkowo jest czarnym psem, którego dzięki magicznym zaklęciom Faust zmusza do przyjęcia ludzkich kształtów (staje się wędrownym scholarem). Wraca do pracowni alchemika już w całej okazałości: w jedwabnym płaszczu, czerwono-złotym stroju, z kogucimi piórami na czapce, przy szpadzie. Na mocy zawartego układu, odmładza alchemika, prowadzi przez świat. Jego sugestie, podszepty sprowadzają na Fausta same nieszczęścia. Mefistofeles bezustannie tak ingeruje w czyste, nawet szlachetne intencje czarnoksiężnika, by przynosiły one wyłącznie cierpienie, zło, ludzkie krzywdy. Natomiast każdą piękną ideę sprowadza do poziomu tego, co niskie, płasko materialne, zaledwie zmysłowe, nie duchowe, podniosłe. Po śmierci Małgorzaty Faust wyzwala się od wpływu Mefistofelesa. Odtąd diabeł nie będzie mu niczego skutecznie sugerował, proponował, a jedynie wykonywał polecenia niemieckiego uczonego.

Mefistofeles z utworu Goethego dobrze rozumie nędzę ludzkiego położenia, jest znacznie bliższy realności niż sam Faust pogrążony z złudnych nadziejach na realizację szczytnych ideałów. Mefistofeles to prawdziwy znawca życia, ludzkiej natury, pragmatyczny przedstawiciel racjonalizmu. Doskonale rozumie ludzkie słabości i może właśnie dlatego pozostaje sceptyczny, nie podziela entuzjazmu Fausta. Bezlitośnie szydzi z ludzkich urojeń, jest w dramacie "sługą nicości". W analizowanym utworze z jednej strony mamy znudzonego, zrezygnowanego Mefistofelesa, którego cynizm odgrywa destruktywną rolę, natomiast z drugiej pełnego zapału Fausta. Kontrpartner tytułowego bohatera przyspiesza jego duchowy rozwój poprzez stałą negację.

Mefistofeles Goethego to postać złożona (tak mówi o sobie: Jam częścią tej siły, która wiecznie zła pragnąc, wiecznie czyni dobro), duch zła, ktoś mądry (chociaż w gruncie rzeczy nie rozumie kosmicznego porządku świata, ładu stworzonego przez Boga), doświadczony, zatem i bardzo niebezpieczny jako przedstawiciel piekieł (nie zaś rogaty bies z ludowych opowieści). Tym bardziej, że dysponuje wielką mocą magiczną spełniania ludzkich życzeń. Mimo to, ostatecznie przegrywa zakład z Bogiem o duszę Fausta. Podobnie złożona jest rola Mefistofelesa w samym dramacie, zmienia się w poszczególnych scenach. Symbolizuje przede wszystkim zło, siły rozpadu, niskie żądze, instynkty Fausta.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Geneza postaci Fausta
2  Faust - streszczenie
3  Motyw faustowski



Komentarze
artykuł / utwór: Charakterystyka Mefistofelesa


  • Co nie którzy chyba nie zrozumieli że jak sam Mefisto powiedziła: "Jam częścią tej siły, co wienicznie zła pragnącm, wiecznie dobro czyni" więc jest w pełni świadom tego jaką odgrywa funkcję w świecie stworzomym przez Boga.
    Anonim ()

  • "Dlaczego więc, pewny swego zwycięstwa zakłada się z Bogiem, by w końcu z Nim przegrać ?" Kazdy by tak mowil nawet pewny swojej przegranej bo co za sens mowic od poczatku ze sie przegra? mozna sobie czasem cos powmawiac, gorzej jak sie w to uwierzy naprawde...
    karolina ()

  • 'Mefistofeles to prawdziwy znawca życia, ludzkiej natury', czy na pewno? Dlaczego więc, pewny swego zwycięstwa zakłada się z Bogiem, by w końcu z Nim przegrać ? Mefisto mówi do Boga w prologu : 'Założę się, że się zawiedziesz srogo Jeżeli tylko dasz mi pozwolenie, Bym poprowdzić mógł go swoją drogą!' Jednak nie udało mu się poprowadzić Fausta swoją drogą i 'Odciągnąć od praźródła tego ducha.'
    Anonim (silkmoon {at} o2.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: